September 2006
We zijn enkele maanden verder en het komt nu wel heel snel dichterbij, ik zal u even bij praten over de laatste ontwikkelingen.
Sinds de laatste keer is er weer veel gebeurd, we zijn druk bezig geweest met de bank en met verschillende investeerders om het financiële plaatje rond te krijgen, uiteindelijk na veel bellen, mailen en schrijven hebben we een Franse bank gevonden die met ons mee wil werken of in ieder geval denk met ons mee te willen werken en ons heeft voorzien van een deel van de financiën.
Daarnaast hebben we een investeerder gevonden die in ons geloofd ( bedankt Jepie! ) en met een klein beetje geld is de uitdaging nu aan ons om daar het maximale van te maken.
Nu dus de financiën geregeld zijn, konden we de volgende stap gaan nemen we moesten met de burgemeester van Clerjus aan tafel om de camping toestemming voor elkaar te krijgen!
Blijkt het beste mens al zolang burgemeester van dit dorp te zijn als dat ik oud ben, toch vol enthousiasme worden we onthaald op het gemeente huis van Le Clerjus en een uur later stappen we weer naar buiten, duizelend van alle Franse woorden die om ons de oren gevlogen zijn, en waarvan we wel een deel maar zeker niet alles hebben gevolgd.
Het kwam er op neer dat zij alles prachtig vond zolang we wet maar niet zouden overtreden.We waren de eerste Nederlanders in het dorp en we moesten een voorbeeld functie gaan vervullen voor de rest, en vooral niet onbelangrijk we moesten maar een stuk of 4 kinderen nemen want dat was goed om de school open te houden waar zij dan weer lerares was…wat zeker niet in onze planning lag, maar ach vriendelijk knikken is geen belofte tot kinderen!
Een probleem kwam toch naar voren, om de camping te kunnen starten moesten we een operationele boerderij zijn anders ben je geen camping a la ferme.
De intentie om een actieve veehouderij te starten hadden we zeker niet dus wat nu? Gelukkig was onze Franse makelaar erg creabea met de Franse regelgeving en kwam met een micro enteprise d’agrigole op de proppen, wat zoveel betekend als een mini boeren bedrijf.
10 kippen, een geit en wat bramenstruiken ( welke er al meer dan zat staan..) en Anselma kreeg het stempel boerin! S’middags bij de notaris werd ons volledige bedrijfsplan in vier Franse regels om zeep geholpen waarmee we officieel een micro enterprise d’agrigole waren geworden.
Nu al deze hindernissen genomen waren en de Franse bankrekening geopend was, kon de laatste handtekening gezet worden en inmiddels zijn we sinds 1 September officieel grootgrond bezitter!
De naam is nu ook bedacht het hele spul gaat heten: LA MOUCHE.
Wat zoveel betekend als de horzel, maar belangrijker nog, het is de naam van het stroompje dat achter ons huis langs loopt. We houden jullie op de hoogte en wellicht tot volgend jaar.